Lagoa - Algarve
-topwijn uit de Algarve
-over wijnen in Portugal
-vakantietips voor de Algarve
Het wijnbouwgebied van Lagoa ligt in de Algarve, in het uiterste zuiden van Portugal. Het gebied beslaat ca. 2000 ha wijngaarden, van een tiental kilometers ten westen van Lagoa (een stadje van ongeveer 7000 inwoners), tot oostelijk van het bekende toeristische centrum Albufeira. De Adega Coöperativa de Lagoa is hier 'de' producent. U vindt deze coöperatie aan de grote weg door Lagoa, de N 125, bij de afslag naar Carvoeiro. Hier produceert men droge witte en rode wijnen en traditioneel ook een sherry-achtige wijn onder de naam Alfonso III.
In supermarkten in Portugal treft u regelmatig witte en rode 'Lagoa' aan. In gespecialiseerde winkels en in restaurants vindt u soms ook de hogere kwaliteiten rode Lagoa, met als topwijn de Lagoa Reserva, waarvan jaarlijks maar 50.000 flessen gebotteld worden (weinig voor een grote producent in een land met een grote wijnconsumptie).
Ik importeer exclusief voor Nederland deze rode Lagoa Reserva.
Ik kan nu de oogst 2000 aanbieden.
Ik moet toegeven dat Portugal in diverse opzichten
een 'moeilijk' wijnland genoemd kan worden, maar dat levert juist de uitdaging
om speciale wijnen te ontdekken, en die zijn er ook - in verschillende
wijngebieden ! Ik koos een wijn waarvan wij diverse jaren achtereen
verschillende oogstjaren proefden en die één van onze favoriete Portugese
wijnen werd.
Lagoa Reserva tinto
2000, Adega Coöperativa de Lagoa,
Algarve, Portugal
een mooie volle, toch zachte en genuanceerd kruidige wijn (voor nu tot over 2 jaar)
te bestellen per doos van 6 flessen, prijs per fles van 0,75 l:
over wijnen in Portugal
De 'gewone' witte wijnen hebben niet altijd de frisheid en
nuances die wij verwachten. De gisting van deze wijnen op de plaatselijke - hoge
- omgevingstemperatuur is daar vooral de oorzaak van. Koeling tijdens het
gistingsproces wordt langzamerhand meer toegepast, maar vereist aanzienlijke
investeringen. Een speciale categorie vormt de 'vinho verde' (letterlijk
vertaald: groene wijn). Deze wijn wordt gemaakt van 'groene', niet volledig
gerijpte 'witte' druiven.
De wijn heeft daardoor een laag alcoholpercentage (9 à 10 %) en vrij
veel zuren, die de wijn een aantrekkelijk fris karakter geven. Vaak zijn deze
wijnen (heel) licht mousserend - soms door toegevoegd koolzuurgas. Aan te raden
soorten / merken zijn 'Quinta da Avaleda' (vrij droog)(reken in een restaurant
op 9 à 12 euro) of iets meer mousserend en met een tikje zoet: 'Casal Garcia'
of 'Gatão'. Er zijn veel merken in omloop. Onder de naam 'Alvarinho' worden
vinho verdes aangeboden die uitsluitend van de gelijknamige als 'edel' geldende
druif worden gemaakt. De prijs van die wijnen ligt vaak aanmerkelijk hoger, maar
ik heb dat in de kwaliteit tot nu toe niet
terug kunnen vinden. Een verklaring zou kunnen zijn, dat de duurdere flessen al
gauw wat langer liggen en vinho verde moet jong gedronken worden. Doorgaans
vermelden de etiketten geen oogstjaar.
Bij de rode wijnen moet het mij allereerst van het hart, dat die
vaak (veel) te warm geschonken worden: een temperatuur van 23 of 24 graden is voor
alle wijnen echt te hoog. 17 à 18 graden is voor veel rode wijnen een goede
temperatuur om te serveren. Ook in Franse restaurants word ik nogal eens vreemd
aangekeken als ik bijvoorbeeld een rode Loirewijn of een Beaujolais - zo uit de verblijfsruimte - graag in een
koeler met water en wat ijs wil hebben. In de Algarve trof ik
inmiddels ook in verschillende restaurants de zilverkleurige 'koelhoesjes' aan die, gevuld met koelvloeistof,
uit de diepvriezer om de flessen witte wijn gaan. Dat werkt goed, en het zou als
'lapmiddel' voor rode wijnen ook toegepast kunnen worden: het zou natuurlijk
beter zijn om die wijnen gewoon op een gepaste temperatuur op te slaan.
De wijnstreek Bairrada produceert naast eenvoudige ook bijzonder aantrekkelijke rode wijnen: die
van Luis Pato kan ik u aanbevelen (reken in het restaurant wel op 20 euro of
meer). Van de vele rode wijnen uit de wijnstreek Dão, kan ik bijvoorbeeld de Casa de Santar
aanbevelen (reken op 10 à 15 euro). Uit de Algarve adviseer ik de Lagoa
Reserva (9 à 12 euro). Ook in Portugal maakt men tegenwoordig wijnen van
100 % cabernet sauvignon. Uit de streek Estramadura bood ik tot voor kort de zeer geslaagde
Quinta de Pancas 1999 aan (verrassend beter dan de 1998)'. Op wijnkaarten heb ik
die nog niet aangetroffen.
Overigens: verbaas u niet als er geen wijnkaart is en u de wijnen uit een uitgestalde reeks flessen (met prijskaartje) moet uitzoeken. U vindt dan vaak al voor 10 euro bijzondere wijnen.
Sommige zaken hebben juist een uitgebreide wijnkaart, met ook wijnen van 50 euro of meer. In deze wijnkaarten zijn vaak interessante oudere rode wijnen te vinden voor 20 à 30 euro. Bedenk met name bij oogstjaren van 1985 of ouder, dat veel van deze wijnen - mogelijk mede gezien de bewaring - nogal eens wat 'stoffig' en 'uitgedroogd' kunnen zijn. Kies bij voorkeur een jaargang 1990 of jonger.
vakantietips voor de Algarve
hotels
Recente ervaringen hebben wij met hotels in de omgeving van Albufeira. Over de ligging van hotels in Albufeira zijn de brochures vaak nogal onduidelijk. Soms kom je iets meer aan de weet als je de informatie over hetzelfde hotel in verschillende brochures vergelijkt. Veel grote nieuwe hotels bevinden zich vrij ver buiten het oude centrum van Albufeira. Toegegeven: taxi's zijn ter plaatse niet duur, maar ook weer niet al te dik gezaaid.
Naar onze ervaring is verblijf op basis van 'logies ontbijt' vaak het meest aantrekkelijk (maar helaas niet altijd mogelijk). Voor half-pension bieden veel hotels een 'dinerbuffet'. Onze recente ervaringen met een dinerbuffet bij twee viersterrenhotels in de omgeving van Albufeira: de één ronduit van matige kwaliteit, de andere van redelijke kwaliteit, in beide gevallen met een zéér beperkte wijnkaart, met (te) hoge prijzen (en een slordige presentatie, bijvoorbeeld qua temperatuur van de rode wijnen). In de praktijk blijkt ook een enigszins gevarieerd buffet van redelijke kwaliteit vaak na een dag of vijf wat te vervelen.
De drankjes in hotels zijn al gauw buiten proporties prijzig. De verhoudingsgewijs redelijke boekingsprijzen moeten kennelijk gecompenseerd worden door hoge prijzen voor consumpties. In een (luxe) bar ter plaatse betaal je aanmerkelijk minder, terwijl er meer keus is ...
authentieke Portugese restaurants
In toeristische plaatsen als Vilamoura, Albufeira en Monte
Gordo zijn veel
restaurants te vinden die zich vooral of alleen op toeristen richten. Vooral wie
zich per (huur)auto verplaatst, heeft echter een veel ruimere keus. Er zijn
diverse Portugese restaurants waar vooral of vrijwel alleen Portugezen komen, en
waar je voor een zeer redelijke prijs goed kunt eten, inclusief interessante
wijnen. De regelmatige aanwezigheid rondom lunchtijd van veel auto's met
Portugees nummerbord kan een indicatie zijn (soms bouwvakkers, soms
'kantoorpersoneel' of zakenmensen). In oktober 2002 aten wij in verschillende
restaurants met 2 personen voor ca. 40 euro: drankje vooraf,
voorgerecht, hoofdgerecht, een goede fles wijn, en een nagerecht of koffie met
een likeurtje. Naast diverse schelpdieren en vissoorten wordt bijvoorbeeld ook
een eenvoudig (en goedkoop) runderlapje vaak heel smakelijk bereid, aangevuld
met krokante in olijfolie gebakken frites en de bekende 'salada mixta': sla,
tomaat, ui, soms al aangemaakt met olijfolie en azijn. Wees voorzichtig met
vissoorten die op de kaart per kilo worden aangeboden: al gauw 40 tot 60 euro per kilo: laat u de vis, inclusief gewicht én prijs
eventueel tonen, om niet met een onverwacht hoge rekening te worden geconfronteerd ! In
Portugal wordt de vis in restaurants vaak door de klanten in de koelvitrine gekeurd en aangewezen. Voor
globaal dezelfde gemiddelde portie 'Salmonetas' waarvoor we in het ene (2e klasse)
restaurant ca. 25 euro betaalden, berekende men in een eenvoudig maar goed restaurant in
hetzelfde dorp 10 euro.
dagtocht naar Lissabon
Vooral als u 2 weken of langer in de Algarve verblijft, lijkt het aantrekkelijk om een dagtocht naar Lissabon te maken. Een bezoek aan Lissabon wordt vanuit de Algarve als 1- of 2-daagse excursie aangeboden. Lissabon is een bezoek zeker waard, maar bedenk wel, dat u bij een ééndaagse excursie al gauw zo'n 8 uur in de bus zit. Het traject voert maar (zeer) gedeeltelijk over een moderne 4-baansweg. Het begint en eindigt met het ophalen c.q. terugbrengen van passagiers bij de diverse accomodaties. In de praktijk blijkt het innemen van een middel als 'Primatour' aan te raden voor wie (vrij) snel misselijk wordt in een bus. Dit is trouwens een tip die voor meer excursies kan gelden, zeker in bergachtige gebieden ! Bij de receptie van het hotel, dat de boeking bij Megatours regelde, werd ons overigens voorgespiegeld dat we per 'minibus' zouden reizen, maar er reed een touringcar voor (kennelijk begrensd op 95 km p/u), waardoor de reisduur uiteraard langer is.
bedenkelijke zaken en ontwikkelingen
Een bedenkelijke ontwikkeling is het optreden van "parkeerwachters" (oktober 2002: Faro, Albufeira). Het gaat hier om 'personen' (vermoedelijk junks) die illegaal geld vragen voor een parkeerplaats op grote parkeerterreinen. Het verbaast mij dat ondanks de royale aanwezigheid van (militaire) politie dit verschijnsel zich breed kan manifesteren. Aan de andere kant: de politie lijkt met een bepaalde gretigheid toeristen te bekeuren en auto's op plaatsen met een onduidelijk - niet in EU-verband erkend en uitsluitend in het Portugees gesteld - bordje, weg te slepen. (Dit overkwam ons in Braga, Noord-Portugal: zoeken, vragen, wachten op een taxi, nauwelijks een agent die een woord over de grens sprak, een belachelijke boete en een halve vakantiedag kwijt.) Daar moet heel wat (dure) vakantiepromotie van Portugal tegenover staan ...
Overigens over
Noord-Portugal:
Met name het rijden op tweebaanswegen vergt nogal wat van de zenuwen, gezien de
veel vertoonde rij-stijl ter plaatse: inhalen waar dat naar normale maatstaven
onverantwoord is.
De aangelegde tolwegen zijn voor een argeloze toerist zeer moeilijk herkenbaar:
geen duidelijke tolpoorten zoals bijvoorbeeld in Frankrijk en Spanje, maar een
onduidelijke automaat terzijde van de weg. Waar je de snelweg verlaat, mag de argeloze toerist
vervolgens het maximum-tarief afrekenen, omdat hij geen 'ticket' heeft. Portugal
maakt kennelijk meer werk van het incasseren van EU-subsidies voor de
infrastructuur, dan van het realistisch informeren van toeristen, en dat levert
nog extra geld op ook !